على صدرايى خويى
98
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
توضيحات : در صفحهء آخر نسخه آمده است : « به تصحيح تمام و تنقيح مالاكلام به مقابلهء چهار نسخه قلميه على الخصوص از نسخهاى كه خاص مسوّدهء مصنف مغفور بود . . . بار دوم به طبع در آمد » ، خاتمة الطبع از جانب كارپردازان مطبع در ص 566 و فهرست فرهنگ هاى عربى و فارسى و كتب طبى فارسى و عربى در ص 567 و 568 ، تمامى صفحات جدول دو ستونى . محل چاپ : هند ؛ كانپور . مطبعه : منشى نول كشور . تاريخ طبع : 1899 ميلادى . تعداد صفحات : 568 ؛ اندازه : 26 * 17 سم ؛ تعداد سطور : 25 . ( 113 ) مجموعه در اين مجموعه دو رساله با چاپهاى مختلف ، با هم صحافى شده ، با اين مشخصات : ( 1 / 113 ) تشريح الحروف ( ادبيات فارسى - فارسى منظوم ) مؤلف : ناشناخته منظومهايست كوتاه در ادبيات فارسى كه در حواشى شواهدى از شاعران فارسى نيز بيان شده است . آغاز : بسمله گوييم توحيد خدا من بعد نعت مصطفى * پس بهر نفع طالبان مقصود را سازم ادا فاعل تكلم اتصال اشباع قسم مصدر دعا * مفعول زائد حسن بس نسبت لقب ندبه ندا نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : 1259 هجرى قمرى .